ALBATROS

Egemenlerin Kronik Korkusu:1 Mayýs

30/4/2008 ·

Ýþçi ve emekçi kesimlerin, birlik, dayanýþma ve mücadele günü olan 1 Mayýs, her yýl egemenler tarafýndan gerilim ve hesaplaþma günü olarak ilan edilir. Günlerce önceden saldýrý hazýrlýklarý, takviye güç biriktirme vb. üzerine planlar oluþturulur. Açýk açýk savunulmasa da provokasyon hesaplarý yapýlýr. Bu hazýrlýklar, burjuva medya organlarý aracýlýðýyla kamuoyuna duyurulur. Amaç; kitleler üzerinde korku dalgasý yaratmak, emek ve sermaye güçlerinin karþý karþýya geldiði, hak ve özgürlüklerin yüksek sesle haykýrýldýðý gösterilere katýlýmý azaltmak, hesaplaþmadan üstün çýkmaktýr.

2008 1 Mayýs öncesi de bu minvalde geçiyor. Mazlum edebiyatý yaparak hükümet olan AKP, emek ve emekçi düþmanlýðýna devam ediyor. 1 Mayýs öncesi yapýlan açýklamalar, özellikle Taksim üzerinden yaratýlan gerginlik, geleneksel husumetin ve kinin sürdürüldüðünü gösteriyor. Ýstanbul Valisinin yaptýðý “orantýlý güç kullanacaðýz” açýklamasý, devlet cephesinden saldýrý ve kan akýtma niyetlerinin dýþa vurumundan baþka bir þey deðildir. Sürdürülen politikalara bakýldýðýnda, AKP hükümetinden ve devletten farklý bir yaklaþým beklemek de abes olurdu.

Kitlelerin dini duygularýný okþayarak, türban takmayý “özgürlük” sorunu yaparak hükümet olanlar, AB’ye girme umutlarý satarak ABD’nin kucaðýna oturanlar, Dünya Bankasý ve ÝMF politikalarýndan bir milim sapmayýp iþbirlikçilikte sýnýr tanýmaz hale geldiler. Bu konumlarýyla iç politikada ezilen, sömürülen ve baský altýnda tutulanlar için umut oluþturmalarý zaten mümkün deðildir. Sermaye güçlerinin, uluslar arasý tekellerin ve ceberrut devletin sözcülüðünü sürdürmeye devam edeceklerdir. Sosyal sigortalar kanunuyla çalýþanlara mezarda emekliliði lâyýk görenlerin, bütün düzenlemeleri sermaye lehine yapanlarýn, devletin sopasýný her koþulda halkýn sýrtýnda kullananlarýn hukuktan, insan hak ve özgürlüklerinden söz açmalarý utanmazlýktan baþka bir þey deðildir.

AKP hükümeti, Kürt sorununun çözümünde geleneksel yaklaþýmý sürdürmektedir. Askeri yöntemlerle sorunun ortadan kaldýrýlmasýný tek çözüm yolu olarak görmektedir. Emperyalist ABD’nin Ortadoðu için önerdiði BOP eksenli saldýrýlarýn Türkiye ayaðý, hükümet üzerinden geliþtirilmekte, bu doðrultuda milliyetçilik ve þovenizm alabildiðine körüklenmektedir. Halklarýn kardeþliði anlayýþý hükümet aracýlýðýyla yok edilmeye çalýþýlmaktadýr. Sakarya’da yaþanan DTP toplantýsýný kuþatma hareketi ve ölüm olayý, Kürtlere yönelik bastýrma ve provokasyon politikalarýnýn AKP eliyle nerelere ulaþtýðýnýn en tipik göstergesidir.

AKP hükümeti türbanla kapitalizmin ve kendi iþbirlikçiliðinin üzerini örtmeye çalýþmaktadýr. 12 Eylül Darbesi sonrasý çýð gibi geliþen tarikatlara þemsiye olmaya devam ederken, iþçi sýnýfý ve çalýþanlarýn örgütlenme mücadelesini engellemek için elinden geleni yapmaktadýr.

Ülkemizin toplumsal, siyasal ve ekonomik alanda hükümet eliyle getirildiði noktayý kýsa baþlýklarla bu þekilde tarif ettikten sonra, bu duruma “dur” demenin yollarýný da aramak durumundayýz. 1 Mayýs bunun için önemli bir fýrsattýr. Emek güçlerinin birlik ve beraberliðinin göstergesi olmak durumundadýr. Egemenlerin, 1 Mayýs’a yönelik hesaplarýný bozmanýn yolu, güçlü bir þekilde bir arada durmaktan geçmektedir.

Bugün ülkemizin en önemli sorunu, demokratikleþme ve demokrasi sorunudur. Bu sorunlarýn ortak paydasýnda, irili ufaklý bütün muhalefet güç ve olanaklarýný bir araya getirmek mümkündür. Devrimci güçler, uzun vade de emeðin ve emekçilerin iktidar hesabýný yaparlarken, kýsa ve orta vade de demokratik hak ve özgürlüklerin geliþtirilmesi mücadelesini de vermek zorundadýrlar. Ülkemizde, burjuva anlamda da olsa geliþtirilecek olan demokrasinin tek teminatý, iþçi sýnýfý ve devrimci-sosyalist harekettir. Kazanýlmýþ hak ve özgürlüklerin tarihsel olarak koruyucularý da bu güçler olmak zorundadýrlar.

1 Mayýs, gerçek manada demokrasi ve demokratikleþme isteðinin dile getirildiði gün olmalýdýr. Rosa Luxemburg’un belirttiði gibi, “(…) sosyalist hareketin kaderinin burjuva demokrasisine deðil, demokratik geliþimin kaderinin sosyalist harekete baðlý olduðu” gerçeðini, emek güçlerinin her fýrsatta dile getirmesi gerektiði akýlda tutulmalýdýr. Her fýrsatta demokrasi isteklerini dile getirenler ya da demokrasinin güçlenmesini isteyenler, Rosa’nýn deyiþiyle “sosyalist hareketin zayýflamasýný deðil, onun güçlenmesini de istemek zorundadýrlar”.

Önümüzde ki 1 Mayýs’ýnda, tarihsel misyonuna uygun olarak, egemenlerin hesaplarýnýn bozulduðu, kronik korkularýnýn sürdüðü hak ve özgürlük isteklerinin yanýnda güçlü bir demokrasi ve demokratikleþme isteðinin de dile getirildiði bir gün olacaðý kesindir.


Mehmet Ali Yazýcý

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaþýna Gönder!

0 yorum yazýlmýþtýr